Bu vesileyle;

1. Sevi: Efendim bu kelime öyle bir kelimedir ki sizi, usta şairler kategorisinde üst sıralara tırmandırırken ortamlarda bir floresan gibi parıldamanızı sağlar. Aşk kelimesi sıradan ve arabesk dururken sevi ile bir anda okuyucuda Bach dinlemiş etkisi yaratabilirsiniz. Sevi, deyin yeter. Olmadı bir şiirinizin adını bari böyle koyun ki namınız yürüsün.

2. Kösnül: Külüstüre benzeyen bir kelime olmasına rağmen ya da son yıllarda gözden düşmesine rağmen şiirde hayat kurtarıcıdır. Yapıştır kösnülü gitsin. Siz düşünmeyin gerisini berisini okur düşünsün. “Kösnül hayatlar” tamlamasını kullanmanızı öneririm. Kösnül, Mado’da dondurma yemek gibidir.

3. Kekremsi: “Şairim” deyip bu kelimeyi kullanmadıysanız şairlikten, şiirden söz etmeyin bence. İncinirsiniz. İncitirler. Kafa göz dalarlar. Üst komşum Fatma Teyze’nin bile altmışından sonra koşma türü şiirine yedirdiği bu kelime size her daim şiir podyumunun basamaklarını hızla tırmandıracaktır.

4. Teyel: Yoksa siz hala, evet, siz hala bu güzide ve eşsiz kelimeyi kullanmadınız mı? Yazık! Bunu kullanmayan varlığı, bırakın şairlikten, insandan bile saymıyorlar. O derece. Kuş ve teyel. Bütün mesele bunları birleştirebilmekte.

5. Erk: Erkeğin kısaltılmışı. Fakat bu kadar basit değil. Felsefi içerikli derin şiirler yazıyorsanız. Şiiriniz ironiden nasibini almamışsa. Kan gövdeyi götürürken hala çocukluğunuza inmeye ve babanızla, ananızla hesaplaşmaya çalışıyorsanız. Erk. Evet erk, sizin için muhteşem bir seçim. Daya gitsin. Örn; erk çiçekleri açan ömrüme devrim kızıllığı yakışır.

6. İlenç: Okunuşu iğrence benzeyen bu kelimemiz ise ustanın usta derecesi şiirlerde kendine yer edinen manyak derecede hasta bir kelimedir. Güzel anlamında söylüyorum. Mükemmel anlamında söylüyorum. İlenç bir mihenk taşıdır. İlenç bir devrimdir. Bu kelimeyi kullanabilen, şiirine yedirebilen şair hiç şüphesiz şair cennetine gider. İlenci iğrençle harmanlayan ise resmen olay olur olay. Sen ne diyorsun?

7. Hoyrat: İşte bu. Türkçe şiirin vazgeçilmez kelimesi. Adeta atom karıncası. Bu kelimeyi her yerde görmek mümkün. Bu kelimeyi yazmayanı dövüyorlar. Sırf bunun için şair dernekleri her şehirde birer ekip kurdu. Kullanmayanı tespit edip Allah ne verdiyse dalan bir ekip. Hoyrat akşamüstlerinde sebepsiz ayrılığım. Ah! Buruk çocuk. Balonları saldım özgürlüğe, ağlama! Not: Bu arada buruğu da sokmuş oldum listeye ya neyse.

8. Umarsız: Bu kelimemiz tilki gibidir. Sinsi ve kurnazdır. Her yere girer, çıkar. Acıması yoktur. Yakaladı mı okuyucuyu fark ettirmeden bayıltır. Hem bayıltır hem ayıltır. Bu kelimeyi doğru kullanan, şiirine yedirenin sırtı yere gelmez. Gizli gizli otobüste gaz çıkaran insan evladıdır bu kelimeyi hakkıyla kullanan şair.

9. Esrik: Sadece bir örnekle bu maddeyi kapatacağım: Esrik bakışlarım avizeden sallanıyor!

10. Canhıraş: Geldik son ve en müthiş kelimemize. Telaşgillerden, talaşgillerden ve faraşgillerden olan bu kelime doğru kullanıldığı zaman sevgili de yapar, kredi borcu da öder, fatura da yatırır, ortamı da patlatır hatta düğünde dernekte havaya mermi de saydırır. Düşün yani.
Bunu hakkını vererek kullanan adamdan kimse kıllanmaz. Canhıraş sadece bir kelime değil aynı zamanda bir layf stayladır.